Είστε εδώ

Ένοχος ο υπερθυρεοειδισμός για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής

Άμεσα συνδέονται οι μεταβολές στη λειτουργία του θυρεοειδούς με την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής, σύμφωνα με δυο επιστημονικές μελέτες που είδαν, προσφάτως, το φως της δημοσιότητας. Τα συμπεράσματα των δυο ερευνών, που πραγματοποιήθηκαν σε Αμερική και Ευρώπη και δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Jama, δείχνουν ότι ένας άξονας συνδέει υπόφυση, θυρεοειδή αδένα και καρδιά. Για τον λόγο αυτόν ενοχοποιούν τις μεταβολές στη λειτουργία του θυρεοειδούς για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής. 

Στην μελέτη που έλαβε χώρα στην Αμερική με τη συμμετοχή περισσότερων από 37.100 ατόμων, οι ερευνητές προκειμένου να προσδιορίσουν τις διακυμάνσεις των επιπέδων της ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς και του κινδύνου κολπικής μαρμαρυγής χρησιμοποίησαν έναν γενετικό προγνωστικό παράγοντα των επιπέδων θυρεοτροπίνης. Όπως προέκυψε, τα αυξημένα επίπεδα θυρεοτροπίνης, ένδειξη υποθυρεοειδισμού, συσχετίζονταν με τον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες που διεξήγαγαν την έρευνα, «τα νέα στοιχεία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην καθημερινή κλινική πράξη σε οποιαδήποτε απόφαση για θεραπεία μιας υποκλινικής, δηλαδή χωρίς συμπτώματα, ασθένειας του θυρεοειδούς. Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα για την θεραπεία του υπςερθυρεοειδισμού μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής ενώ η χορήγηση θυρεοειδικής ορμόνης για υποθυρεοειδισμό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης της». 

Στην δεύτερη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 55.100 ευρωπαίοι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και περίπου 482.296 υγιή άτομα, διαπιστώθηκε πως η θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αποτελεί έναν καλύτερο δείκτη για την κολπική μαρμαρυγή. Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα πως η γενετικά αυξημένη αναλογία FT3/FT4 και ο υπερθυρεοειδισμός, και όχι οι απόλυτες τιμές της FT4 εντός της περιοχής αναφοράς, σχετίζονται με  αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής. Αντιθέτως, οι φυσιολογικές τιμές αναφοράς της θυρεοτροπίνης και ο υποθυρεοειδισμός συνδέθηκαν με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης της  ασθένειας.