Είστε εδώ

βιοψία θυρεοειδούς

Εξεδόθη η αναμενόμενη επικαιροποίηση του συστήματος ταξινόμησης κυτταρολογικών διαγνώσεων παρακεντήσεων θυρεοειδούς κατά BETHESDA (TBSRTC) 2017

 

THE BESTHEDA SYSTEM (TBSRTC) 2017

 
1. Μη διαγνωστική, μη ικανοποιητική (κίνδυνος κακοήθειας 1-4%)
 
Μόνο κυστικό υγρό
Δείγμα χωρίς κύτταρα
 
2Καλοήθης (κίνδυνος κακοήθειας 0-3%)
 

Σήμερα είναι πολύ συχνή η περίπτωση ασθενών στους οποίους σε τυχαίο έλεγχο θυρεοειδούς ή μετά από υποψία του ιατρού και έλεγχο θυρεοειδούς, έγινε η διάγνωση ενός ή περισσότερων όζων στον θυρεοειδή αδένα, συνήθως με υπερηχογράφημα.

Τι είναι αυτό που ονομάζουμε όζος θυρεοειδούς?

Παρά την μορφολογική, αιμοδυναμική και ελαστογραφική μελέτη του θυρεοειδικού όζου, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η διάκριση του καλοήθους όζου από το καρκίνο απαιτεί κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση. Στις περιπτώσεις αυτές με τη χρήση των υπερήχων είναι δυνατόν να καθοδηγηθεί μια λεπτή βελόνα μέσα στον όζο ωστε να ληφθεί υλικό (κύτταρα ή μικροσκοπικό τεμάχιο) για κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση. 

Οι όζοι του θυρεοειδούς είναι συχνό εύρημα και με την ψηλάφηση απαντάται στο 4-8% των ενηλίκων, με την υπερηχογραφική διερεύνηση στο 41% και με την παθολογοανατομική διερεύνηση στο 50% περίπου (1).
Παρ΄ όλη την υψηλή συχνότητα της παρουσίας των όζων του θυρεοειδούς μόνο το 5% εξ αυτών είναι κακοήθεις, ο δε καρκίνος του θυρεοειδούς δεν υπερβαίνει το 2,5% όλων των καρκίνων (2).

Εισαγωγικά, οι όζοι του θυρεοειδούς μπορούν να ανιχνευτούν στο μισό σχεδόν  του παγκόσμιου  πληθυσμού.

Οι περισσότεροι, δεν προκαλούν ενόχληση ή συμπτώματα, ανευρίσκονται τυχαία κατά την κλινική εξέταση, ενώ έχουν συνήθως πολύ μικρό μέγεθος μερικών χιλιοστών. Υπάρχουν βεβαίως και μεγαλύτεροι όζοι που είναι ορατοί, και επειδή ο θυρεοειδής μετακινείται κατά την κατάποση, κινούνται και αυτοί.

Οι όζοι του θυρεοειδούς απασχολούν πολλούς προσερχομένους στο παθολογικό ιατρείο, μιας και πρόκειται για πολύ συνηθισμένο εύρημα στο μισό σχεδόν του παγκόσμιου πληθυσμου.Οσο αυξάνεται η ηλικία του ατόμου η πιθανότητα να αναπτύξει κανείς όζους στο θυρεοειδή μεγαλώνει. Αν και οι περισσότεροι είναι ακίνδυνοι και δεν προκαλούν συμπτώματα, ένα ποσοστό 5% μπορεί να είναι κακοήθεις και θέλουν προσοχή.

 

Eίναι γνωστό πως, όταν ο θυρεοειδής δεν λειτουργεί σωστά (υπερλειτουργεί ή υπολειτουργεί) προκαλεί ένα σωρό προβλήματα στον οργανισμό και συμπτώματα που μας ταλαιπωρούν. Oι λύσεις που μπορεί να μας δώσει η επιστήμη είναι αρκετές και μπορούν να περιορίσουν το πρόβλημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εγχείρηση είναι η πιο άμεση λύση, ιδιαίτερα όταν τα φάρμακα δεν έχουν αποτελέσματα ή όταν υπάρχει κάποιος κακοήθης όζος. Διαβάστε λοιπόν στο Vita πότε πρέπει να κάνετε εγχείρηση και πότε είναι προτιμότερο να ακολουθήσετε κάποια άλλη θεραπεία.
 

Οι όζοι στο θυρεοειδή είναι παρόντες σε σχεδόν 10% του ενήλικου πληθυσμού.
Καλοήθεις όζοι του θυρεοειδούς είναι τα αδενώματα, δηλαδή υπερπλασίες του φυσιολογικού θυρεοειδούς ιστού και οι κύστεις.
Μόνο το 10% των θυρεοειδικών όζων είναι κακοήθεις.
Αυτά τα λίγα οζίδια που είναι καρκινικά οφείλονται συνήθως στους πιο κοινούς τύπους καρκίνου του θυρεοειδούς, το θηλώδες και το θυλακιώδες καρκίνωμα.

 

Ο θυρεοειδής είναι ένας από τους βασικότερους αδένες του σώματος. Βρίσκεται στο λαιμό μπροστά από το λάρυγγα (κάτω από το μήλο του Αδάμ) και αποτελείται από τον δεξιό και αριστερό λοβό που συνδέονται με τον ισθμό. Ο θυρεοειδής προσλαμβάνει ιώδιο από το αίμα και συνθέτει ορμόνες (θυροξίνη-τριιωδοθυρονίνη). Οι ορμόνες αυτές εισέρχονται στα κύτταρα και αυξάνουν τον μεταβολισμό του οργανισμού και την θερμοκρασία του σώματος. H αύξηση της παραγωγής των ορμονών προκαλεί τον υπερθυρεοειδισμό, ενώ η ελάττωσή τους υποθυρεοειδισμό.

Η παρακέντηση θυρεοειδούς με λεπτή βελόνη (FNA) είναι μία διαδικασία κατά την οποία λαμβάνεται υλικό από όζο για κυτταρολογικό έλεγχο και είναι η πλέον αξιόπιστη εξέταση για την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό παρουσίας κακοήθειας.

Η παρακέντηση γίνεται υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση, δηλαδή με συνεχή παρακολούθηση της βελόνας με υπερηχογράφημα, ώστε να εξασφαλίζεται:

α) ασφάλεια από πιθανή κάκωση παρακείμενων δομών,

β) λήψη υλικού από τον όζο και όχι από τον παρακείμενο φυσιολογικό ιστό και

γ) λήψη υλικού από την πιο ύποπτη περιοχή του όζου.

Σελίδες

Εγγραφή στο βιοψία  θυρεοειδούς